Большасьць людзей ездзіць на машынах – і не паліцца ваще. У той жа час у кожнага зь іх на машыне з пераду і з заду ёсьць рэгістрацыйны нумар. А гэты нумар мацуецца ў пластыкавай рамцы. Па першае, гэта прыгажэй, а па дургое – без гэтай рамкі прыйдзецца свярліць дзіркі ў самім нумары, за што вам могуць даць піздзюлей на тэхаглядзе. Камплект такіх рамак каштуе 5000 у любым гіпермаркеце, альбо яго вам дадуць на СТО, дзе вы адрамантаваліся, проста таму што на гэтай рамцы будзе рэклама і тэлефон самога СТО. Усё на столькі банальна і проста, што здавался б – што тут ўвогуле расказваць?

Ага.. няма пра што, пакуль вы сабе не купілі амерыканскі аўтамабіль ці любы  матацыкл. Справа ў тым, што на гэтыя тыпы устройстваў звычайныя нумары не прыкруціш. Для іх выдаюцца нумары іншага фармату: яны больш вышэй, чым шырэй у параўнаньні са стандарнтнымі. Дык вось для гэтай катэгорыі грамадзян рамак не дадумаўся выпускаць НІХТО. Па СЁНЕШНІ ДЗЕНЬ! Бедныя байкеры выразаюць сабе рамкі з жэсьці, сверляць нумары. Што робяць уладальнікі амерыканскіх аўто – мне ўвогуле цяжка ўявіць. Усугубляецца ўсё яшчэ і тым, што нашыя нумары па памерах не супадаюць з аналагічнымі ў іншых краінах – таму нават Ebay не ратуе.

Карацей, у каго адкрыта ІП, заказвайце ў Кітаі таварны вагон гэтых ебучых рамак па 4 цэнта за штуку (памеры нумара я вам з задавальненьнем скажу) і прадавайце дробным оптам па матацыклетных крамах і ў інэце ў розьніцу па 20 тысяч за штуку.

Натыкнуўся ў адной краме мота-аксесуараў на вось такі “nostalgic magnet” за 2.50еўра:

Калі гэта сапраўды рэклама мапеда 60-га года, то ўявіце якая пропасьць паміж нашымі і іхнімі сацыяльнымі стэрэатыпамі :)

Па сваім вопыце ведаю, што набіраць SMSкі і тэксты на лічбавай клавіатуры мабілы – занятак рэдкасьнай адстойнасьці.
Але я нічорта не ведаю пра сэнсарныя і рэальныя qwerty-клавіатуры. Навошта смартфоны, якія маюць сэнсарны экран, да ўсяго яшчэ камплектуюць выдвіжной рэальнай клавіатурай, робячы мабілу даражэйшай, таўсьцейшай і дадаючы парачку патэнцыйных узлоў ненадзейнасьці?
Няўжо віртуальная клавіатру на столькі не зручная, што існуе рэальная неабходнасьць (як мне падаецца, таксама не самай зручнай..) хардварнай?

Вась усе кажуць: “інвестыруй у сябе!”..
Што гэта значыць для 25-ці гадовага інжэнера-праграміста, у якога ёсьць цікавая праца і хоббі?.. Што КАНКРЭТНА яму трэба рабіць для гэтага?

Памятаеце, я пісаў як не выходзячы з дому аформіць падпіску на часопіс?
Дык вось, працуе! Толькі што забраў з паштовай скрыні свежы нумар. Абыйшоўся ён мне як мінімум на 2000р таньней, што ў пераліку на працэнты – 50%. Што дахера, я лічу, асабліва ўлічваючы дастаўку.

А ці ведаеце вы, што 3-хгадзінныя пошукі так і не паказалі мне сервіс, куды б без ебалава можна было б заліць mp3-ку, а пасьля запосьціць яе на блог у выглядзе flash-плэера (ну, вось як гэта выдатна рэалізавана для відэа на youtube.com)

Вось і дайшлі ў мяне рукі нарэшце праслухаць арыгінал адной сусьветна вядомай песенькі.
Андрэй Мельнікаў – Тупік
Дагэтуль гэты гіт я чуў у ўсесаюзна вядомага выканаўца песень “чувака со второй общаги”, які збіраў стадыёны ля ганку гэтага інтэрнату па вечарах, пасьля працы ў будатрадзе.
Карацей, папраўкі ў тэкст я ўнясу, а музыку пакіну “сваю” :)

Уфф.. гатова!

Арабская Рэспубліка Егіпет

Выраз “адвакат д’ябла” (адвокат дьявола рус.) абазначае не чалавека, які абараняе перад усімі заведамага гандона (так жа лічыць большасьць?), а чалавека, які шукае недахопы ў іншых і негатыў ва ўсім, нават добрым. Чэсна.

Доўгая дарогаў слаўны горад Хургада ляжаў праз Маскву.

Масква

Дзеці, запомніце: Ніколі не лятайце нікуды праз Маскву, калі гэта можна зрабіць з Мінска (канешне ж, калі вы жывеце ў Беларусі). Розьніца ў 200 (а то і 400) баксаў з ліхвою акупаецца.