Пра дэмаграфічную сітуацыю

Прачытаў тут давеча пару артыкулаў на тут.бай пра нараджальнасьць. Што сярод беларускіх семей зь дзецьмі больш за 60% – гэта сем’і з адным дзіцём і ціпа: “ай-яй-яй”. Ну і на форуме як заўжды пачалося: дапамогу па уходу даюць смешную, на працы не плоцяць, усім пофіг і вакол адныя п***расы. З дастойнага толькі аднаго ўдзельніка змагу зазначыць. Ён расказаў як у адной клініцы ў Расіі апытвалі жанчын, якія прыйшлі рабіць аборт пытаньнем “Чаму?”. Усе адказвалі з большага: “Няма грошай яго выхоўваць”. Тады тым, хто так адказаў, за кошт нейкага бізнэсмена-альтруіста прапаноўвалі бабла за тое, каб адмовілася ад аборту. І па яго словах – толькі 2% тых жанчын скарысталася такою магчымасьцю. Памойму, гэтая гісторыя лепш за іншыя тлумачыць, што справа та не ў грашах і што палітыка падтрымкі нараджэньня шляхам павышэньня памеру грашовай дапамогі на утрыманьне дзіця па дэфолту арочаная на правал. А што ж рабіць, а?

Read the rest of this entry »

Філасофскае…

Скажце, клёва я прыдумаў?

Бери и копай внутрь себя, пока твоя лопата не уткнётся в крышку гроба. Под ней ты и надёшь Бога.

Пра Linux

У той час, калі многія ганялі у CS ці чакалі выхаду 4-ых “герояў”, у 10-ы раз праходзячы 3-іх, я начамі настройваў кадыроўку у FreeBSD ці адключаў Bluetooth у Kubuntu, а таксама марыў, што буду не папсовым джавістам, а крутым і мацёрым С++ праграмерам пад Unix.

Але час ішоў, мянялася і жыцьцё… Большасьць маіх сяброў пераселі на Макі і на MacOS адпаведна, чым бязмерна ганарацца. А я тым часам усё радзей і радзей загружаю дома Linux, бо пад ім херова паказваюцца каналы на маім цюнэры, пад яго яшчэ не выйшаў Google Chrome, пад ім Skype выглядае і праце так, што хочацца расплакацца… 

Read the rest of this entry »

Спажывецкае грамадства

Да прыкольнага этапу у гісторыі пачынаем падбірацца. Гэтак ужо жывуць Еўропа з Амерыкай, гэтак хутка будзем жыць і мы.. Раней мы куплялі абутак Баранавіцкай Абутковай Фабрыкі і абураліся, калі на гэтым абутку праціраліся падэшвы ўжо на 3-ці год. І дарагі абутак (з магазінаў) ад таннага (базарнага) адрозьнівала якасьць. Нашыя бацькі яшчэ 10 год назад плюнулі б вам у вочы, калі б вы сказалі што 15-цігадовы аўтамабіль-інамарка – гэта груда жалеза.

Read the rest of this entry »

Пра стартапы – Чаму мы ўсе яшчэ не азалаціліся?

У папярэднім сваім артыкуле я трошачку расказаў пра накопленыя веды адносна гэтай хворай тэмы. Здавалася б – кніг напісаная навалам, прыкладаў пасьпяховых – таксама (вунь яны ўсе вакол цябе ездзяць на Туарэгах, жывуць у Драздах і Бараўлянах). Чытай, глядзі і рабі! Чаму ж, калі ўсё так проста, 90% (а то і больш) народу жыве тым, што Бог падаў? Прычыны гэтага я і пастраюся выкласьці у гэтым артыкуле.

Read the rest of this entry »

Пра стартапы – Уводзіны

Кожны з нас на нейкім этапе жыцьця вырашае: “Бля! Хопіць працаваць на кагосьці! Трэба муціць свой стартап і рубіць бабло, як гэта робяць рэальныя пацаны, для якіх кватэра ў Мінску – гэта месячны заробак”. Аб гэтым мару і я, таму ў свой час прачытаў парачку гаўнакніжак і гаўнатэкстаў, якія павінныя былі накіраваць мяне на шлях ісціны.

Read the rest of this entry »

Канцэрт “Касты” ў Мінску

Схадзіў давеча на канцэрт сусьветнавядомага калектыва “Каста”, якы выступаў у “West World Club” з прэзентацыяй новага альбома “Быль в глаза”.

Хіп-хоперам я ніколі і не быў, і “культуры” іхней ніколі не разумеў, але КАСТА – яна такая.. такая.. Але аб усім папарадку.

Read the rest of this entry »

Ці хочуць рускія вайны?

Хотят ли русские войны?
Не спрашивай у тишины,
Не спрашивай у тех солдат,
В мемориалах, что лежат. Read the rest of this entry »