Набыўшы больш за год таму нармальны моцык, на каторым не сорамна выехаць у дальняк і выйсьці на абгон, я пачаў разумець, чаго мне не хапае. А не хапае мне магчымасьці ездзіць на разбітых дарогах, лесе ці гравійках, іба самы паршывы 20-цігадовы матацыкл “Мінск” з гэтай задачай спраўляецца куды лепш, чым 72-хсільны Kawasaki ER-6f на шырокіх асфальтавых колах.
Але пачаць марыць пра тупа “эндуро” — банальна. Гэта не самыя зручныя і універсальныя апараты. І больш таго, яны не цікавыя…
