Пра вайну

Карацей, трошку эмосаплей.

Афігенна люблю ўсялякія фільмы пра вайну. Прычым такія, якія не проста пра вайну, а дзе паказваецца яе нейкі сваеасаблівы бок выбару. Ці калі табе пахеру хто выйграе і прайграе, і можна непрадузята сканцэнтравацца на самім устройстве працэсса. Гэтую любоў я знаходжу трошку дзіўнаю… Ваенных у мяне сярод бліжэйшых родзічаў і продкаў ніколі не было (хіба што дваюродны брат салдат-кантрактнік), але пры гэтым мне да ужоса цікавыя ўсялякія ўстаўныя фішкі, ваенныя парадкі, законы і субардынацыя са званьнямі (разам з раздзяленьнем абавязкаў).

Read the rest of this entry »

Пра беларускамоўнасьць

Вы сустрэлі новага чалавека, які размаўляе па беларуску, ці проста заўважылі, што гэта робіць ваш стары сябра. Вы вельмі ўзрадаваныя, што гэтаю марнаю справаю нехта займаецца (ня ў прыклад вам). Вось вам некалькі парад, што не трэба казаць гэтаму чалавеку (памылкі пералічаныя па частаце іх дапушчэньня):

1) Не трэба казаць “Ой, извини что я по-русски. Мне очень нравиться беларусский язык, но все мои знакомые говорят по-русски, поэтому и я тоже в основном руворю по-русски”. Беларускамоўны чалавек, у сваёй асноўнай массе, жыхар той жа краіны што і вы, і выдатна ведае у якім асяродку вы жывеце і чаму вы гутарыце па руску.

2) Калі вы гутарыце ў чаце, не трэба пісаць “ой, извини за русское “и”". Беларускамоўны чалавек не з луны прыляцеў – ён ведае што раскладка ў вас можа стаяць адна, і хутчэй за ўсё яна руская, а літару “и” ён ведае як прачытаць. Пагутарыце лепш пра надвор’е, бо на русскае “и” беларускамоўны чалавек клаў болт.

3) “Ой, ты спрашиваешь по беларусски, и мне постоянно хочеться услышаные слова тоже по белорусски говорить”. Да што вы кажаце?! Беларускамоўны чалавек прайшоў праз куды большае выпрабаваньне: яму прыходзілася адказваць па беларуску, у той час калі вы яму задавалі пытаньне па русску. Хочацца – кажы. Беларускамоўнаму чалавеку пахеру – бо ён ведае што гэта такое.

4) “А дома ты тоже по-белоруски говоришь?”. Гэтае пытаньне па сваёй сьціпласьці набліжаецца да пытаньня “А какая у тебя зарплата?” – чалавек можа 3 дні толькі размаўляе, робіць гэта паступова, а вы яго сваім пытаньнем вымушаеце апраўдвацца і выкручвацца (калі ён не сын Вінцука Вячоркі, што здараецца вельмі рэдка). А рэальна вам пляваць.

“Што ж яму сказаць?” – спытаеце мяне Вы. “Ніхера!” – адкажу вам я. Лепшая падзякая для беларускамоўнага чалавека – стаяць і тупа рабіць выгляд, быццам бы перад вамі нармальны чалавек які размаўляе на звычайнай мове.

Для краснага слаўца можаце самі перайсьці на беларускую мову, і похер што 90% словаў вы будзеце казаць неправільна – беларускамоўны чалавек ніколі не пачне выпраўляць за вамі памылкі і тыкаць вам які вы лашара, бо ён сам яшчэ пару год назад быў такім жа.

Пра малочную вайну

Малочная вайна для большасьці сталовак Мінска так і не скончылася нічым. Там як не было (ў 80% наведваньня) кефіру, так і няма. А маглі б запраста падняць продажы на ўнутраным рынку, вымесціўшы лімонны кампот і персікавы нектар.

З мясам – такая ж херня з “паляўнічымі каўбаскамі” кампактнага памеру. Вельмі часта я б мог браць парачку да піва замест “паласаціка”, але, бляць, іх няма. Таму так ім і трэба.

Клавіатура маёй мары

Толькі што зразумеў якую клаву я хачу… Замест непатрэбных мультымедыя-клавіш там павінныя быць на значнай адлегласьці адна ад адной клавішы пераключэньня раскладак.. Штук 5-7. Кожная біндзіцца на сваю раскладку.

Suzuki Choinori

А вось яшчэ адзін цудоўны на мой погляд мапедзік. Праўда, мілашка?

Suzuki Choinori 2003

Suzuki Choinori 2003

А ці ведаеце вы, што…

..на Нямізе на месцы катка адчынілі картынгавую пляцоўку, дзе за 20 000 брб можна пакатацца 10 хвілін.

Ніхто не хоча?

Чорт…

Мой моцык новы ў пераводзе на баксы цяпер каштуе на 500 баксаў таньней, чым я яго купіў амаль год таму. А ў беларускіх рублях – даражэй на 700 тысяч :)