Возера “Вяча”

Субота, добрае бязветранае надвор’е. Канешне ж трэба куды-небудзь ехаць!

Доўга разглядалі даведнік-падарожнік “Мінскіе околіцы”, і вырашылі паехаць на возера Вяча (хаця калі б Юля ведала, што гэта возера – то паехалі б мы ў якое-небудзь іншае месца…)

І так, праз Навінкі выехалі на трассу на Мядзель, і паехалі… лясы, палі, лугі, вёскі, пах навоза… Вяча даўно пара была быць, а яе ўсё няма. А спытаць асабліва няма каго.

І тут на радасьць нам на дарозе з’явіўся знак 6.15 з подпісам “Філіял тра-та-та музея тра-та-та Я.Купалы”. “Ну.. Філіял – дык філіял” – падумалі мы і павярнулі ў бок нейкай дзіўнай вёскі. Вёску так і праехалі, не пабачыўшы ніводнага ўказальніка, затое далей сустрэлі з’езд у лес з шыльдаю “Сядзіба Ядзьвігіна Ш”. З’ехалі, і пабачылі вось што:

Самой сядзібы мы там чамусьці не знайшлі. Хаця, і па мануалу там ад яе павінна была заставацца толькі каменная агароджа і рэшткі саду. Затое пабачылі вось такое:

Не ведаю што гэта, але прыкладна такім я сабе ўяўляю дзот. Ды і наўрадці будучыя паэты жывуць вось у такім вось… (Самыя ўважлівыя знойдуць на фотцы Юлю).

Не вельмі расстроіўшыся, мы паехалі назад. А дома высьветлілася, што прахелі мы у 2 разы больш, чым трэба было ехаць да паварота на Вячу :)

P.S. Ну і наканец вось вам яшчэ 2 фоткі горада Мінска:

Цікавая скульптурная кампазіцыя ля "Камароўкі"

Адзіны ў Беларусі знак "Движение мотоциклов запрещено". Не думаў што такое магчыма. Нейкая маленечкая запраўка на Някрасава, недалёка ад Прэстана.